Verstaan Broosheid in Parkinsonisme | Kongres 2026
Nicole Duff: [00:00:00] Hallo, en welkom by die Movement Disorder Society-podsending, die amptelike podsending van die International Parkinson and Movement Disorder Society. My naam is Nicole Duff, 'n fisioterapeut van die Wits Donald Gordon Mediese Sentrum in Johannesburg, Suid-Afrika.
Ek is hier by die MDS-konferensie 2026 saam met Dr. Alison Yarnall van die Universiteit van Newcastle in die Verenigde Koninkryk. Sy het sopas 'n deeglik goed gekonstrueerde en gedagteprikkelende praatjie oor veroudering en komorbiditeite in parkinsonisme gegee. Baie dankie dat u ingestem het om by ons aan te sluit.
Bekyk volledige transkripsie
Alison Yarnall: Dankie dat jy my gevra het.
Nicole Duff: Die onderliggende stroom van jou praatjie was broosheid, wat dalk nie heeltemal voor die hand liggend is as gevolg van die titel van die praatjie nie.
So, miskien kan ons begin deur net te verduidelik wat broosheid is.
Alison Yarnall: Broosheid kan gedefinieer word as 'n ouderdomsverwante biologiese [00:01:00] sindroom, wat gekenmerk word deur verminderde fisiologiese reserwe en 'n verhoogde risiko van nadelige uitkomste soos val, delirium en gestremdheid. Dit is nie net 'n ouderdomsverwante konsep nie.
Die rede waarom ek dink dit belangrik is, is dat dit van toepassing is op baie van ons Parkinson-pasiënte, of jy nou deur 'n geriater of 'n neuroloog behandel word.
Nicole Duff: Uitstekend. Dankie. As gesondheidsorgpersoneel, hoe weet ons waarna om op te let as tekens en simptome by ons pasiënte wat algemeen binne broosheid voorkom?
Alison Yarnall: Waarvoor ons sal oplet, is die belangrikste definisies, die belangrikste simptome en tekens wat ons kan neem uit sommige van die maniere waarop ons broosheid sou meet. Verloor u pasiënt byvoorbeeld gewig? Het hulle 5% of meer van hul liggaamsgewig oor die afgelope jaar verloor.
Is hulle besig om stadiger te gaan? Weereens, dis 'n kenmerk van Parkinson's. Maar het hulle 'n stadige gangspoed? Ons sou sê hulle is stadiger as die onderste 20% van 'n ouderdoms- en geslagsgepaarde bevolking. Het hulle swakheid wat gekenmerk word deur verminderde [00:02:00] greepkrag? Het hulle lae vlakke van fisiese aktiwiteit?
En die laaste kenmerk as deel van die Gebraaide fenotipe is selfgerapporteerde uitputting.
Nicole Duff: Dit is nogal spesifieke tekens en simptome waarna ons kan oplet. Maar beteken dit dalk ook net dat die persoon nie net oud word nie?
Alison Yarnall: Dis 'n goeie vraag, en dis waar dat broosheid wel toeneem met langlewendheid, maar dis nie 'n onvermydelike deel van veroudering nie, en dis regtig belangrik om te besef.
So, met veroudering kry ons net 'n geleidelike afname in fisiologiese reserwe, terwyl broosheid eintlik 'n biologiese sindroom is, en sommige mag sê dis 'n bio-energetiese mislukking.
Nicole Duff: Dankie. Ek dink dis regtig belangrik vir ons as gesondheidsorgpersoneel om werklik waaksaam daaroor te wees en nie net, soos jy sê, aan te neem dat dit iets is wat deel is van 'n natuurlike proses nie. En, let op vir daardie spesifieke tekens en simptome wat maklik gemis kan word, veral as 'n pasiënt Parkinson's het en ons dit net [00:03:00] aan iets anders toeskryf.
Sou broosheid meer algemeen wees by ons Parkinson-pasiënte?
Alison Yarnall: Ja, dit is. Daar is heelwat bewyse om dit te demonstreer. Daar was 'n paar sistematiese oorsigte en die eerste een, dit was terug in 2019 van Emily Henderson se groep, en hulle het 'n broosheidsvoorkoms van tussen 30% en 60% van die PD-populasie wat bestudeer is, getoon.
Nou, dit was grootliks regoor Westerse lande, Westerse wêrelde. Meer onlangs was daar 'n meta-analise, en dit het 'n poelprevalensie van 38% beraam. Maar eintlik wissel die definisie van broosheid. Dit hang af van die broosheidsdefinisie wat jy gebruik. Dit hang af van die agtergrondkenmerke van die bevolking en dinge soos die stadium van Parkinson se siekte self.
Nou, daar is sprake en gedagtes dat die manier waarop ons broosheid in Parkinson se siekte en in die algemeen meet, die voorkoms van broosheid dalk oorskat, en dit is as gevolg van die oorvleueling van simptome, so stadiger gangspoed is natuurlik deel van [00:04:00] Parkinson se siekte,
verminderde greepsterkte kan wees. Dit kan soort motoriese en nie-motoriese simptome van Parkinson se siekte self wees. So daar is hierdie moeilikheid, hierdie spanning tussen hierdie twee definisies. Daar is ander maniere om broosheid te meet. Die eerste manier waarop ons gepraat het oor die herkenning daarvan, was hierdie Gebraaide fenotipe, maar daar is ook wat ons 'n gesondheidstekort-akkumulasie noem, waar daar 'n lys van veranderlikes is en hoe meer gesondheidsverwante gesondheidstekorte iemand het, hoe groter is die risiko dat hulle met broosheid gediagnoseer word.
Nicole Duff: Ek dink dan moet ons ons tot die wetenskap wend en seker maak dat ons nie net sê: "Wel, jy weet, ons gaan sê, oorskat ons of onderskat ons?" En eerder seker maak dat ons soveel data as moontlik insamel. Wat broosheid betref, ervaar Parkinson-pasiënte dit erger as miskien die normale bevolking?
Alison Yarnall: Ons weet beslis dat broosheid die uitkomste in [00:05:00] Parkinson se siekte nadelig beïnvloed. Daar was 'n aantal studies wat 'n verskeidenheid van hierdie nadelige uitkomste getoon het.
Daar was 'n goeie studie van Cambridge wat ek in my praatjie genoem het. Dit was slegs 'n relatief klein aantal pasiënte, maar by ouer gehospitaliseerde PD-pasiënte het diegene wat as broos geklassifiseer is volgens die Kliniese Broosheidskaal 'n groter mortaliteitsrisiko gehad nadat daar vir kovariate gekorrigeer is.
Benewens verhoogde mortaliteitsrisiko's, weet ons dat brose pasiënte meer geneig is om aan te gaan en demensie te ontwikkel. Dis werk wat uit die ParkWest-studie gekom het. Ons in Newcastle het na delirium gekyk. So, jy onthou ek het delirium genoem as 'n nadelige uitkoms wat met broosheid geassosieer word, en ons het getoon dat delirium meer algemeen voorkom by mense met Parkinson's wat in die hospitaal opgeneem is in vergelyking met die kontroles.
Maar broosheid was ook 'n onafhanklike voorspeller van delirium in hierdie groep. En daar was ook werk wat mense opgevolg het wat broos is met Parkinson's, in 'n groep uit Italië, en hulle het getoon dat hierdie mense vinniger motories vorder. Hulle het groter behandelingsverwante [00:06:00] komplikasies gehad. Hulle het hoër levodopa-dosisse en 'n verhoogde mortaliteitsrisiko gehad.
So, broosheid het 'n groot impak op die uitkomste in Parkinson se siekte. En dit is moontlik dat die broosheid in Parkinson se siekte dui op 'n ander patologie, 'n ander onderliggende biologie wat dalk 'n vinniger progressiewe Parkinson- of parkinsonisme dryf.
Nicole Duff: Dis amper 'n heeltemal aparte fenotipe.
Alison Yarnall: Ja
Nicole Duff: So omgekeerd, is Parkinson-pasiënte erger as hulle broosheid het? Ek dink ons het 'n bietjie gepraat oor of broosheid erger is as 'n pasiënt Parkinson's het? Nou, is Parkinson-pasiënte erger as hulle broosheid het?
Alison Yarnall: Wel, beslis, en soort van omgekeerd, is dit in die literatuur getoon dat broosheid eintlik die risiko verhoog dat iemand 'n diagnose van Parkinson se siekte ontwikkel, en trouens, ek het nie daaroor in my praatjie gepraat nie, maar oor ander neurodegeneratiewe siektes self.
So weet ons weer uit longitudinale werk en opvolg van groot kohorte dat as iemand met [00:07:00] broosheid gediagnoseer word, as jy hulle oor tyd opvolg, is hulle meer geneig om met Parkinson's gediagnoseer te word. En dit is in 'n aantal studies herhaal. En inderdaad, mees onlangs was daar 'n studie van Ren et al.
Hulle het meer as 50 000 pasiënte opgevolg en bevind dat Parkinson se siekte voorafgegaan is deur hierdie multi-domein prodroom wat gekenmerk word deur toenemende vlakke van broosheid, gemeet met iets wat 'n fisiese broosheidsindeks genoem word. Dit het blykbaar versnel net rondom die tyd van PD-diagnose en ook onmiddellik daarna.
Nicole Duff: Dis absoluut ongelooflik. Wat 'n fassinerende vonds. Ek moet dadelik daardie studies gaan opspoor. So hoe kan ons broosheid meet?
Alison Yarnall: Ek het in my praatjie genoem dat daar drie hoofmaniere is. So die eerste, waarskynlik die eenvoudigste en mees reguit, is hierdie Gebraaide fenotipe. So dit is vyf simptome of tekens, en hulle word saamgevat om 'n status van robuust tot pre-broos of broos te gee. Die tweede manier waarop ons dit sou definieer, met behulp van 'n ander manier, is 'n gesondheidstekort-ophoping. Daar is dit net [00:08:00] 'n eenvoudige telling van die aantal tekorte wat iemand het, gedeel deur die totale aantal veranderlikes wat gemeet is, en dit gee jou 'n broosheidsindeks.
Dit is 'n deurlopende telling van nul tot 1, met hoër vlakke wat 'n groter mate van broosheid aandui. En die laaste manier, waarskynlik die mees pragmatiese manier, is iets wat die Kliniese Broosheidskaal genoem word. Dit is ontwerp om deur gesondheidsorgpersoneel gebruik te word en ons gebruik dit in die hospitaal waar ek werk, en dit is net 'n skaal met 9 items wat jou 'n definisie gee van iemand van heeltemal onafhanklik tot terminaal siek.
En op daardie skaal, sou 'n telling van 5 of meer oor die algemeen aandui dat iemand broos is. So dit is die maniere waarop ons dit sou meet.
Nicole Duff: Briljant. Dankie. As 'n fisioterapeut word ek dikwels beperk deur die soort skale wat ek mag gebruik. Mag hierdie skale dus deur alle gesondheidsorgpersoneel toegedien word?
Alison Yarnall: Ja, hulle is. En die Kliniese Broosheidskaal word beslis wyd gebruik. Soos ek gesê het, ons gebruik dit in ons hospitaal. Daar is geen koste daaraan verbonde nie, en dit is vinnig om te lewer. Dit is [00:09:00] pragmaties. Dit het betrekking op iemand se gesondheidstatus op hul basislyn. Byvoorbeeld, wanneer iemand in ons hospitaal kom, sou jy vra oor hul gesondheidstatus binne die bestek van 2 weke voor hospitaalopname om hul basislynstatus te kry.
Die nadeel is dat dit deur voorafbestaande neurologiese gestremdheid verwar kan word, maar geeneen van hierdie instrumente is ideaal nie, en dit is 'n werklike leemte in die literatuur om 'n broosheidsinstrument te hê wat spesifiek is vir Parkinson se siekte, of inderdaad 'n definisie van broosheid in Parkinson's wat alleenstaan.
Nicole Duff: Uitstekend. Dankie. So, as ek 'n pasiënt met gevestigde Parkinson se siekte en broosheid het, moet ek hulle dan anders behandel as as hulle net Parkinson se siekte gehad het?
Alison Yarnall: Ja, dis 'n baie goeie vraag. En waaraan ons dink wanneer iemand Parkinson se siekte en broosheid het, is dat hulle hierdie ander nadelige uitkomste het wat moontlik daarmee geassosieer word.
So val, gestremdheid, funksionele inkorting, vertraagde mobiliteit, miskien hulp nodig vir aktiwiteite van daaglikse lewe. En so op daardie stadium [00:10:00], sou ons dink aan 'n omvattende geriatriese assessering, waarmee ek seker is jy as 'n fisioterapeut vertroud is. Dus 'n volledige multidissiplinêre oorsig en dink aan dinge soos 'n gepersonaliseerde fisieke aktiwiteitsprogram, spesifiek kyk na weerstandsoefeninge, miskien voedingsaanvulling, kalorie- of proteïenaanvulling, hersiening van die medikasie, hersiening van die valrisiko, en eintlik 'n volledige multidissiplinêre spanassessering.
Dit kan dalk 'n impak hê op hoe jy iemand met Parkinson's behandel, want as iemand Parkinson's en broosheid het, dink ek of hulle al hierdie verskillende Parkinson's-middels nodig het? Moet ons nou oorskakel na levodopa-monoterapie? Wat van die nie-motoriese simptome? En dink aan ons laaste spreker in ons sessie, waar ons na die hele persoon kyk, as't ware.
Nicole Duff: Ja, ek het gesit en na sy praatjie geluister, en ek verstaan presies die rigting waarin jy gaan, maar dit word net soveel meer kompleks, soveel meer paaie wat jy moet vind.
Jy het nou genoem, maar ook [00:11:00] in jou praatjie, dat daar soveel gapings in navorsing is. So om jou op die plek te plaas, as jy moes sê daar is 'n nommer een stap waarmee ons moes begin, wat sou jy sê dit sou wees?
Alison Yarnall: Ek sou sê dat ons moet stratifiseer volgens broosheid en broosheidstatus as deel van kliniese proewe, want daar kom baie behandelingsproewe uit.
Ons beweeg na siektemodifikasie, en ons moet seker maak dat hierdie resultate veralgemeenbaar is na die volle PD-populasie. Dus sou ek argumenteer dat ons broosheid in hierdie mense moet meet en dit ook in die resultate moet in ag neem.
Nicole Duff: Briljant. Dankie. So aan al die navorsers daar buite. En dan enige laaste gedagtes van jou kant af?
Alison Yarnall: Ek dink dis regtig wonderlik dat broosheid en veroudering in Parkinson se siekte erken en erken word in 'n plenaire sitting. Ek dink dis regtig belangrik, want dis iets wat van toepassing is op die hele multidissiplinêre span, almal [00:12:00] van ons wat PD-pasiënte en geassosieerde parkinsoniese sindrome sien, en ons almal moet daarvan weet.
Nicole Duff: Ja. Dankie. Ek dink jou praatjie was fantasties. Soos ek vroeër gesê het, was dit so deeglik en goed uiteengesit en maklik om te volg, en het beslis almal se oë oopgemaak vir hoe, nie maklik nie, want dit is natuurlik 'n komplekse toestand, maar hoe die tekens en simptome maklik gevolg kan word, hoe die uitkomsmaatreëls maklik gevolg kan word, en dit is iets wat ons regtig moet begin implementeer.
So baie dankie vir 'n fantastiese praatjie. Dankie vir al jou navorsing, en weereens dankie dat jy hier is.
Alison Yarnall: Baie dankie, en dankie vir die uitnodiging. [00:13:00]

Alison Yarnall, MD, PhD
Newcastle Universiteit
Newcastle, Verenigde Koninkryk






