Neurobeelding vir Bewegingsversteurings | Kongres 2026
Michele Matarazzo: [00:00:00] Hallo, en welkom by die MDS Podcast, die amptelike podsending van die Internasionale Parkinson- en Bewegingsversteuringsvereniging. Ek is Michele Matarazzo, en ons neem vandag regstreeks op vanuit Seoel, hier by die Internasionale Kongres. Ons probeer om die belangrikste dinge uit te lig wat die afgelope 12 maande en tydens hierdie kongres in sommige subvelde van bewegingsversteurings gebeur het.
En vandag het ek die plesier om Cecilia Peralta, die vise-voorsitter van die Neuroimaging Studiegroep, by my te hê, so ons gaan oor neurobeelding praat. En sy is van die CEMIC in Buenos Aires, Argentinië. En ons gaan praat oor wat die afgelope paar maande in neurobeelding gebeur het.
Bekyk volledige transkripsie
Ons gaan ook oor die Neuroimaging Studiegroep praat. So eerstens, dankie dat jy by my aangesluit het, Cecilia.
Cecilia Peralta: Cecilia Dankie, Michele. Dankie vir die uitnodiging om my vandag hier te hê. Groot plesier.
Michele Matarazzo: Ons het gesê dat u 'n belangrike rol speel. U is die vise-voorsitter van die Neuroimaging [00:01:00] Studiegroep. En om dit ook bekend te maak, ek is ook deel van die studiegroep, so ek het binne-inligting. Ek weet dat die studiegroep baie verskillende dinge doen.
So, kan jy met ons luisteraars deel wat die belangrikste dinge is wat gebeur of onlangs gebeur het?
Cecilia Peralto: Ons het 'n fantastiese groep, en saam met Thilo van Eimeren, wat die voorsitter is, werk ons baie hard en saam met die ander lede van die groep. Ek moet sê die groep is baie dinamies en doen fantastiese dinge. Ek mag sê ons is baie goed in sommige dinge. Ons is goed om mense bymekaar te bring om betrokke te raak by gesamentlike navorsingsartikels en projekte. Ons is goed met die skryf van artikels en publikasies, en ek dink ook ons is goed met mentorskap. Dis iets baie belangriks, veral vir jong lede, want daardie jong lede soek geleenthede om by 'n groep aan te sluit om 'n artikel te skryf, om navorsing te doen. So dis 'n goeie groep hiervoor.
En net om daaroor te besin, in 2022 het ons 'n artikel gepubliseer oor die pragmatiese [00:02:00] benadering van nuwe beeldtegnieke vir die diagnose van Parkinson se siekte wat erken is as die mees impakvolle artikel in die MDCP vir die termyn 2021-2022. Dat ons op een of ander manier met hierdie artikel, en met 'n nuwe een wat ek nou gaan vertel, probeer om die volle spektrum van beeldvorming in die daaglikse praktyk en in navorsing te dek, want hierdie artikel was hoofsaaklik klinies georiënteerd.
Dit was om beeldtegnieke bruikbaar te maak in die daaglikse praktyk vir die algemene klinikus, vir die algemene praktisyn, vir die algemene neuroloog. En nou werk ons, en ons het reeds 'n baie pragtige en belangrike artikel ingedien. Ek hoop om dit binnekort gepubliseer te sien in Bewegingsversteurings, kom ons kyk hoe dit werk, oor beeldvormingsbiomerkers om die fenokonversie van prodromale Parkinson se siekte na klinies gevestigde Parkinson se siekte af te beeld, wat baie belangrik is.
Dit is baie tydig met die tye waarin ons leef. Ons is besig om die konsepte van klinies definiërende [00:03:00] siektes oor te skakel na biologies definiërende siektes en neurodegeneratiewe siektes en Parkinson se siekte. Alhoewel ons die gebruik van die biologiese term mag kritiseer, definieer dit biologies.
Siekte, maar dit is steeds 'n woord wat verteenwoordigend is van die tye waarin ons leef.
En hierdie artikel het 'n enorme hoeveelheid werk beteken, want ons het die hele literatuur deursoek om te soek na beeldvormingsbiomerkers soos SPECT, FDG PET, sinaptiese digtheid PET, en ook MRI-biomerkers, yster, neuromelanien en DTI. En ons het probeer om daardie beeldvormingsmerkers te evalueer binne 'n vergelykende hiërargiese navorsingsraamwerk, en ons het probeer om elkeen van hulle te evalueer binne sekere domeine waaroor die groep ooreengekom het in 'n soort Delphi-agtige proses, rakende voorspellingskrag, rakende tydigheid en meganisme, rakende robuustheid en bruikbaarheid, en rakende bruikbaarheid in navorsingsraamwerke.
En ook, ons het [00:04:00] hierdie domeine van nul tot vier gegradeer, waar nul die laagste waarskynlikheid of laagste beskikbaarheid is om voorspellingskrag op te spoor, en vier die hoogste is. Dit was dus enorme werk, en dit is 'n pragtige artikel. Ons het 'n duidelike hiërargiese organisasie van hierdie biomerkers ontwikkel, wat ons dink baie nuttig sal wees vir navorsing en ook vir die bevordering van die veld.
Bevordering van die veld in die ontwikkeling van siekte-modifiserende terapieë, bevordering van die veld in die opsporing van prodromale en fenokonversie na Parkinson se siekte. En nou het ons nog 'n projek wat op een of ander manier dieselfde ding wil herhaal wat ons met die motoriese deel gedoen het, met die kognitiewe deel, en om te sien hoe dit gaan met die deursoek van al die literatuur op soek na beeldvormingsbiomerkers om fenokonversie na demensie te voorspel.
Ons is steeds in die bespreking oor watter populasies om in te sluit, indien slegs prodromale pasiënte, indien MCI ingesluit moet word, indien slegs gevestigde PD sonder MCI ingesluit moet word. Kom ons kyk hoe dit [00:05:00] werk.
Michele Matarazzo: Dit was beslis 'n baie aktiewe studiegroep en het baie dinge gedoen. Ek sien dus uit daarna om die artikel gepubliseer te sien en, jy weet nooit, dit mag dalk volgende jaar weer een van die beste artikels van die jaar wees, en miskien sal ons weer moet gesels.
Kom ons gaan nou 'n bietjie buite die studiegroep en kyk wat gebeur in die algemene en breë scenario van neurobeelding in ons veld.
Wat het gebeur? Wat sou jy uitlig as die belangrikste wetenskaplike of kliniese interessante dinge wat die afgelope jaar of wat in die veld gebeur het?
Cecilia Peralto: Ja. Een van die groot onvervulde behoeftes is die ontwikkeling van sinucleïen PET-spoorders.
En daar is 'n paar artikels gepubliseer. En gister het ons 'n pragtige sessie by 'n kongres gehad waar Hitoshi Shimada navorsing en data aangebied het oor 'n spoorder, naamlik 18F-CO505, wat in hul navorsing 'n hoë affiniteit en binding in die middelbrein en striatum in PD-pasiënte, DLB, en [00:06:00] in mindere mate in MSA-pasiënte getoon het.
Hulle vind egter ook 'n mate van binding aan amiloïed en aan tau. Dus probeer hulle die molekule verfyn en kyk of hulle beter resultate kan verkry. Maar dit is 'n belowende alfa-sinukleïenmerker. Dit is iets wat baie nodig is en dit sluit baie goed aan by die tye waarin ons leef in die oorgang van prodromaal na klinies, en dit sluit ook goed aan by 'n artikel wat u gepubliseer het.
Soos u voorheen gesê het, is u ook 'n lid van die Neuroimaging-studiegroep oor multi- en ko-patologie. Dis 'n baie relevante konsep. Dis 'n konsep wat ook in die afgelope paar maande na vore gekom het. Dis 'n pragtige artikel wat u gepubliseer het met 'n subkomitee wat toegewy is aan hierdie wetenskaplike kwessies, spesifisiteit wat werklik lig werp op hierdie belangrike konsep en ons laat verstaan dat Parkinson se siekte meer as 'n enkele entiteit is.
Dit gaan oor meer as net alfa-sinukleïen, dat daar ander proteïene is en hoe [00:07:00] hulle kan inmeng, kom ons sê, op een of ander manier, met die manier waarop pasiënte simptome ontwikkel en hoe hulle verskillende trajekte in siekteprogressie kan produseer. En dit maak ons lewe op een of ander manier 'n bietjie meer ingewikkeld.
Maar steeds, die ander positiewe teken is dat dit duidelikheid bring. Dit verduidelik baie ander dinge wat voorheen onbekend was of moeilik was om te verstaan of te verduidelik aan pasiënte. En hopelik bring al hierdie kennis lig op die ontwikkeling van siekte-modifiserende terapieë en al hierdie dinge wat ons vir ons pasiënte wil hê.
Michele Matarazzo: Puik. Dankie vir hierdie oorsig van wat gebeur het. Normaalweg probeer ons nou om die gas wat ons elke jaar nooi vir hierdie hoogtepunt van die jaar te verander. So dit sal waarskynlik nie volgende jaar jy wees nie, maar kom ons sê ons sien jou weer oor een jaar en ons praat weer oor die hoogtepunte van neurobeelding.
Wat sou die ding wees wat jy verwag sal gebeur oor die volgende jaar wat jy [00:08:00] in 2027 sal uitlig?
Cecilia Peralto: Afgesien van-- ek is nie seker nie, maar ek wil graag 'n vooruitgang sien in hoe om beeldvorming met navorsing te integreer om biologiese prosesse te dokumenteer en om medisyne of intervensies te vind wat ons kan ontwikkel wat siekteprogressie kan vertraag of kan vertraag. Ek dink dit sal 'n wonderlike manier wees om beeldvorming met die huidige landskap te integreer en te sien hoe dit die patologiese veranderinge wat aan die gang is, kan weerspieël en hopelik intervensies en medisyne kan hê, waarvan sommige tans getoets word. Ek het byvoorbeeld 'n paar abstrakte in die kongres gesien, met prasinezumab. Dit is baie voorlopig, hierdie data. Natuurlik moet dit in verdere proewe of verdere studies bevestig word, maar daar is getoon dat pasiënte wat prasinezumab ontvang en [00:09:00] neuromelanien en volumetrie en ioonbeelding gebruik, 'n mate van biologiese effek getoon het in vergelyking met pasiënte wat 'n placebo ontvang het, in terme van diegene wat op die middel met neuromelanien was, hulle het 'n verhoogde sein getoon in vergelyking met placebo-pasiënte wat 'n afname in sein getoon het.
Dieselfde het met ioon en volumetrie gebeur. So dis iets wat ek graag sou wou sien.
Michele Matarazzo: En inderdaad, vandag is dit aangebied, 'n kliniese proef wat op mikrogliale aktivering gemik is, waarvan die primêre uitkoms neuro-inflammatoriese PET-beelding was, dus TSPO-beelding. Ons begin dus selfs neurobeelding as 'n primêre uitkoms in ons veld sien, wat reeds in ander velde van neurologie of selfs neurodegenerasie gebeur het, maar dit is iets nuuts in ons wêreld,
reg?
Cecilia Peralto: Ja. Dis absoluut waar, en dis 'n ontwikkelende landskap, en ek dink beeldvorming gaan op een of ander manier terugkeer, want ons het nie veel van beeldvorming buite parallelle sessies of [00:10:00] iets dergeliks in ons kongresse gesien nie. So ons gaan hopelik 'n soort terugkeer van beeldvorming as 'n eindpunt sien.
Michele Matarazzo: En het jy enige hoogtepunte van die kongres self wat jy wil deel?
Cecilia Peralto: Ons het twee sessies gehad, een 'n kliniese sessie oor praktiese aspekte van hoe om MRI in die daaglikse lewe te gebruik. Dit was indrukwekkend goed bygewoon vir 'n neurobeeldingsessie. Daar het mense agter gestaan, wat nie gewoonlik in 'n beeldingsessie is nie.
Ons sien dit in ander tipes, maar nie in beeldvorming nie. En gister het ons 'n meer wetenskaplike sessie gehad wat daarop gemik was om te besin oor die gebruik van neurobeelding in 2026. Wat is volgende? Wat is die volgende stappe? En daardie sessie het die onderwerp ingesluit van hoe om beeldmerkers te gebruik om fenokonversie, PET-sinukleïenspoorders en die konsep van beeldko-patologie te identifiseer.
Dis iets wat baie nuttig was en baie gaaf was. Ek wil dit graag uitlig. [00:11:00] En ander dinge... daar is ander abstrakte. Daar is verskeie abstrakte wat nogal belangrik is. Ek mag een noem wat my beïndruk het of my aandag getrek het. Ek onthou van florbetapir tau PET wat getoon het dat PD-pasiënte met RBD 'n groter opname getoon het in vergelyking met pasiënte sonder swak kognisie en sonder RBD in die striatum, in die insula.
En dis 'n goeie manier om te weerspieël hoe pasiënte met kognitiewe inkorting verhoogde tau-binding het in vergelyking met diegene wat dit nie het nie. Daar is dus 'n paar dinge wat ek kan uitlig.
Michele Matarazzo: Perfek. Cecilia, baie dankie dat jy vandag by my aangesluit het. Baie dinge gebeur in die veld en spesifiek baie werk wat deur die Neuroimaging-studiegroep gedoen word om die veld vorentoe te beweeg. Hou aan met die goeie werk.
Baie dankie, Cecilia, en dankie aan almal vir die luister.
Cecilia Peralto: Baie dankie vir jou tyd. [00:12:00]
![]()
Cecilia Peralta, MD
CEMIC Universiteitshospitaal
Buenos Aires, Argentina






