Die volgende stap in die evaluering van die bevriesing van gang: Nuwe konsensusdefinisies

---

Bevriesing van gang (FOG) beïnvloed baie mense wat met Parkinson se siekte (PS) saamleef, met baie wat hul onafhanklikheid verloor as gevolg van FOG namate die siekte vorder ^1. Huidige terapieë vir FOG is dikwels ondoeltreffend, en vordering in die ontwikkeling van nuwe behandelings is beperk deur 'n gebrek aan standaardisering oor definisie en meting ^1. Bestaande pasiënt-gerapporteerde uitkomste word beperk deur hoë toets-hertoets-variasie ² , terwyl draagbare sensor-gebaseerde objektiewe uitkomste steeds verdere validering afhang voor implementering in die werklike wêreld ^3. Video-annotasie van FOG-gebeure tydens 'n verskeidenheid gangtake het as ons goue standaard gedien vir die evaluering van die erns van FOG ^4,5 , maar sulke kundige-gebaseerde tellings het 'n presiese definisie kortgekom om die begin en einde van elke episode te bepaal, wat lei tot ongewenste variasie tussen studies ^6. Om hierdie beperkings aan te spreek, het die Internasionale Konsortium vir die Bevriesing van Gang (ICFOG) 'n werkgroep byeengeroep om 'n opgedateerde konsensus-gebaseerde definisie van FOG vas te stel om die metodologie te verenig oor hoe om die grondwaarheidmaatstaf van die erns daarvan te verkry.

Na uitgebreide en lewendige besprekings het die ICFOG-werkgroep onlangs beide 'n opgedateerde kliniese definisie (vir akademiese kommunikasie en gebruik 'by die bed') en 'n nuwe tegniese definisie gepubliseer wat daarop gemik was om die telling van FOG-episodes en hul verskillende fenotipes van video-opnames te verenig ⁷ . Die 2026 kliniese definisie van FOG lui nou: "Paroksismale episodes waarin daar 'n onvermoë is om effektief te stap, ten spyte van 'n poging om dit te doen" ⁷ . Hierdie definisie brei 'n vorige definisie uit deur die dubbelsinnighede daarvan op te los ⁸ en beklemtoon dat FOG-gebeure skielik en onverwags plaasvind en vir 'n spesifieke duur duur. Of die waargenome poging om te stap effektief is of nie, moet beoordeel word relatief tot die tipiese stapprestasie wat waargeneem word in dieselfde pasiënt wat 'n soortgelyke taak onder soortgelyke toestande uitvoer ⁷.

Die tegniese definisie verduidelik verder hoe om die presiese aanvang en beëindiging van FOG-episodes uit video-opnames in verskillende scenario's te bepaal. Dit verskaf ook duidelike instruksies oor hoe om die verskillende beenbewegings wat tydens FOG waargeneem kan word, te beoordeel en te benoem, wanneer dit klinies of wetenskaplik relevant is om dit te doen. Periodes van volledige staking in voetprogressie word afsonderlik geannoteer as 'kern'-periodes van die vriesgebeurtenisse, onafhanklik van die waargenome beenbewegings. Daarbenewens kan drie hoof manifestasies van beenbewegings onderskei word, naamlik "Kineties-bewing", sigbaar as vinnige ossillatoriese bewegings in die onderste ledemate; "Kineties-geen-bewing", sigbaar as enige ander oneffektiewe beweging in die onderste ledemate; en "Akineties", sigbaar as 'n afwesigheid van waarneembare beweging in die onderste ledemate ^7. Die akinetiese manifestasie stem dus ooreen met kernperiodes, maar nie andersom nie, aangesien kernperiodes ook tydens die ander manifestasies van FOG kan voorkom.

Voortgesette werk is nou besig om hierdie definisies te valideer en te evalueer of 'n opleidingsprogram vir beoordelaars die konsekwentheid verder kan verbeter (NCT06519279). Die vereniging van die definisie van FOG en sy fenotipes sal die evaluering van toekomstige objektiewe kliniese en pasiënt-gerapporteerde metings moontlik maak. Die ICFOG glo dat die uiteensetting van die definisie van FOG sal help om navorsing in die veld te bevorder en die ontwikkeling en evaluering van toekomstige intervensies vir FOG te fasiliteer wat hopelik in beter terapieë vir ons pasiënte sal vertaal.

Lees die vraestel

 

Verwysings:

1. Lewis, S. et al. Om die uitdaging van bevriesing van gang in Parkinson se siekte die hoof te bied. Translasionele Neurodegenerasie 11, doi:10.1186/s40035-022-00298-x (2022).
2. Hulzinga, F. et al. Die Nuwe Vries van Gangvraelys: Ongeskik as 'n Uitkoms in Kliniese Proewe? Mov Disord Clin Pract 7, 199–205, doi:10.1002/mdc3.12893 (2020).
3. Mancini, M. et al. Tegnologie vir die meting van bevriesing van gang: Huidige stand van die kuns en aanbevelings. J Parkinsons Dis, 1877718X241301065, doi:10.1177/1877718X241301065 (2025).
4. Gilat, M. Hoe om die bevriesing van gang vanaf video te annoteer: 'n Gestandaardiseerde metode met behulp van oopbronsagteware. Journal of Parkinson's Disease 9, 821–824, doi:10.3233/jpd-191700 (2019).
5. Zoetewei, D. et al. Watter gangtake lewer betroubare uitkomsmaatstawwe van die bevriesing van gang in Parkinson se siekte? J Parkinsons Dis 14, 1163–1174, doi:10.3233/JPD-240134 (2024).
6. Cockx, H., Klaver, E., Tjepkema‐Cloostermans, M., Van Wezel, R. & Nonnekes, J. The Grey Area of ​​Freezing of Gait Annotation: A Guideline and Open‐Source Practical Tool. Movement Disorders Clinical Practice 9, 1099–1104, doi:10.1002/mdc3.13556 (2022).
7. Gilat, M. et al. 'n Opgedateerde definisie van bevriesing van gang. Nat Rev Neurol 22, 172–181, doi:10.1038/s41582-025-01179-3 (2026).
8. Nutt, JG et al. Bevriesing van gang: vorentoe beweeg op 'n geheimsinnige kliniese verskynsel. The Lancet Neurology 10, 734–744, doi:10.1016/s1474-4422(11)70143-0 (2011).