Spastisiteitstudiegroep

Hierdie studiegroep is gevorm om internasionale samewerkende navorsing op die gebied van spastisiteit te ontwikkel, insluitend dié na 'n beroerte. Spastisiteit na 'n beroerte neem vinnig toe in voorkoms in baie lande, hetsy ontwikkelde of ontwikkelende lande. Onder hulle sal Asiatiese lande die meeste ly as gevolg van hul ontploffing van die bejaarde bevolking in die toekoms (1) (Kaji Neurology 2015).

Die voorkoms van spastisiteit na 'n beroerte word geskat op 30-49% van die oorlewendes, en beroerte-spastisiteit is die hoofoorsaak van gestremdheid in Japan, wat nou die hoogste verouderingsyfer onder ander lande het. Die sosiale koste vir die versorging van beroerte-oorlewendes styg skerp, met hierdie pasiënte wat hul onafhanklikheid en selfbeeld verloor. Terapeutiese maatreëls soos botulinumtoksien-inspuiting is nou in sommige lande beskikbaar (2), maar die beste kliniese gebruike daarvan is nog steeds onontgin. Daarbenewens is spastisiteit 'n belangrike oorsaak van gestremdheid in ander neurologiese afwykings soos oorerflike spastiese paraplegieë (HSP's) en serebrale verlamming (CP).

Daar was 'n dispuut oor die vraag of spastisiteit deel is van bewegingsversteuring of nie. Sommige fisiologiese kenmerke word gedeel deur distonie, aangesien daar ko-sametrekking van agonis- en antagonisspiere is (3) en aktiewe funksie kan herwin word in erg spastiese ledemate deur botulinumtoksieninspuiting te gebruik (4-6) (Kaji 2013, Kaji et al. 2010), maar distonie verskil van spastisiteit deurdat eersgenoemde nie geassosieer word met swakheid nie, wat gewoonlik in spastisiteit gesien word [e1]. Terapeutiese benaderings wat gebruik word om distonie te behandel, is dus belowend vir die behandeling van die groot aantal mense met beroerte. Basiese sowel as kliniese studies vir patofisiologie, diagnose en behandeling is nodig.

Met die onlangse vooruitgang in neurorehabilitasie word sommige robotte (bv. ReWalk, Hybrid Assisted Limb) getoets vir goedkeuring as 'n mediese toestel(7), maar hulle was nie suksesvol tensy dit gekombineer word met botulinumtoksieninspuitings nie.

Tans is die Spastisiteitstudiegroep daarop gemik om navorsers, pasiëntgroepe, gesondheidswerkers en nywerhede bymekaar te bring; asook om navorsing te stimuleer om die begrip van spastisiteit as 'n behandelbare bewegingsversteuring te verbeter en om terapeutiese opsies van botulinumtoksien alleen of die gekombineerde gebruik daarvan met rehabilitasie te ondersoek. So 'n internasionale poging voldoen aan die missie van MDS en behoort, in samewerking met die WGO, grootliks by te dra tot die steeds toenemende sosiale mediese behoeftes namate die veroudering in baie lande versnel.