DEEL 30, UITGAWE 2 • Junie 2026. Volledige uitgawe »
Kwantifisering van die blywende geslagsgaping in navorsing oor bewegingsversteurings
Vroue bly onderverteenwoordig in akademiese medisyne, veral in leiersrolle. In neurologie maak vroue ongeveer 39% van outeurs uit, maar slegs 29% van senior outeurs – 'n verskil wat goed beskryf is, maar onvoldoende ondersoek is binne subspesialiteite soos Bewegingsversteurings.
In hierdie konteks het die Women in Movement Disorders SIG, saam met kollegas dr. Divyani Garg, dr. Manon Auffret en dr. Zakiya Aldaajani, gepoog om beter te verstaan hoe tendense in geslagsouteurskap toekomstige inisiatiewe kan beïnvloed om billikheid, mentorskap en leierskapsvordering in die veld van bewegingsversteurings te verbeter. Die studie is internasionaal uitgelig deur die aanbieding by die Amerikaanse Akademie vir Neurologie-vergadering in Chicago, en dekking in Neurology Today wat die groeiende wêreldwye aandag aan billikheid in neurologie-navorsing weerspieël.
Ons het 'n dwarssnitanalise van Bewegingsversteuringspublikasies uit 20 hoë-impak neurologiejoernale, tesame met Bewegingsversteurings en Bewegingsversteurings Clinical Practice, uitgevoer, en data van 2014 en 2024 vergelyk. In totaal is 1 666 artikels met 14 953 outeurs geanaliseer.
Ons bevindinge toon dat vordering in geslagsverteenwoordiging in navorsing oor bewegingsversteurings werklik is, maar stadig, ongelyk en onvoldoende.
Vroue verteenwoordig nou ongeveer 41% van alle outeurs en het gelykheid in eerste- en tweede-outeurskapposisies bereik (42%). Tog vertaal hierdie momentum nie in leierskap nie, waar vroue slegs 25% van senior outeurs in 2024 verteenwoordig. Hoewel daar mettertyd 'n mate van verbetering was, bly die gaping opvallend, veral in tydskrifte met 'n hoë impak, waar vroulike senior outeurskap dikwels onder 30% daal. Hierdie patroon dui op 'n volgehoue "lekkende pyplyn", maar meer akkuraat, 'n mislukking van vordering. Vroue betree en dra in aansienlike getalle tot die veld by, maar vorder nie proporsioneel tot senior, besluitnemende rolle nie. Die uitvloei tussen eerste- en senior outeurskap bly 'n kritieke en onder-aangespreekte uitdaging.
Die versterking van mentorskap is belangrik, maar aktiewe borgskap deur senior akademici, wat verseker dat vroue bevorder word tot senior en ooreenstemmende outeursrolle, kan help om hierdie gaping te oorbrug. Middelloopbaanfases, waar uitval die mees prominente voorkom, verteenwoordig 'n sleutelgeleentheid vir aksie.
Tydskrifte en akademiese instellings speel ook 'n belangrike rol in die vorming van meer billike omgewings. In ons analise het slegs 5 uit 16 tydskrifte (30%) 'n vrou as hoofredakteur gehad. Die bevordering van diversiteit binne redaksionele rade, die versekering van billike en deursigtige ewekniebeoordelingsprosesse, en die verbetering van deursigtigheid in outeurskapdata is belangrike stappe in die rigting van meer inklusiewe praktyke.
Terselfdertyd moet ongelykhede in toegang tot navorsingsgeleenthede met 'n hoë impak aangespreek word. Alhoewel ons 'n beskeie toename in vroulike senior outeurskap (25% in 2014 tot 29% in 2024) oor tyd gesien het, bly vroue onderverteenwoordig in hoë-impak uitsette soos kliniese proewe en oorspronklike navorsing, wat paaie na akademiese erkenning beperk. Uitgenooide artikels, soos hoofartikels en resensies, word steeds deur mans oorheers. Vroue het slegs 18% van senior outeurs in hoofartikels in 2024 uitgemaak (19% in 2014), en verteenwoordiging in oorsigartikels het oor die afgelope dekade afgeneem, van 30% in 2014 tot 24% in 2024.
Alhoewel die versekering van billike toegang tot befondsing, hoofnavorserrolle en leierskap in multisentrumstudies kritieke stappe in die rigting van betekenisvolle verandering is, kan loopbaanvordering vir vroue belaai bly met uitdagings tensy akademiese loopbaanpaaie buigsaamheid bied vir faktore soos gesins- en versorgingsverantwoordelikhede.
Inisiatiewe soos die MDS LEAP-program of pogings gelei deur die Women in Movement Disorders Special Interest Group kan help om verandering te dryf. Deur netwerke te bevorder, vir billikheid te pleit en leierskapsgeleenthede te bevorder, kan sulke inisiatiewe help om die akademiese landskap te hervorm.
Oor die algemeen, hoewel vordering duidelik is, bly dit ongelyk. Voortaan moet die fokus verskuif na die implementering van uitvoerbare strategieë wat die progressie van bydraer na leier ondersteun. Die geleentheid is nou nie net om die gaping te erken nie, maar om dit te oorbrug.
Verwysings
- https://neurologytoday.aan.com/doi/10.1212/netod-blogs.10000024
- Garg D, Aldaajani Z, Auffret M, Capato T, Picillo M, Trenkwalder C, Ali L, Armstrong MJ, Bruno M, Bruno V, Minakawa EN, Kamel WA, Fox S, Olszewska DA. Gender Gap in Movement Disorders Research: 'n Dekade van ongelyke vordering in akademiese outeurskap, abstrakte nommer 3052, AAN-vergadering, Chicago, VSA, 2026
- D. Garg, Z. Aldaajani, M. Auffret, T. Capato, M. Picillo, C. Trenkwalder, L. Ali, M. Armstrong, M. Bruno, V. Bruno, E. Minakawa, W. Kamel, S. Fox, D. Olszewska. 'n Dwarsdeursnee-geslaggaping-meta-analise in die publikasieveld van bewegingsversteurings [opsomming]. Mov Disord. 2025; 40 (voorraad 1). https://www.mdsabstracts.org/abstract/a-cross-sectional-gender-gap-meta-analysis-in-movement-disorders-publishing-field/. Toegang tot Mei 11, 2026.
Lees meer Beweeg Aan :